Femina Ludens

Nie jestem Feminą Ludens. Moja ludyczność nie pasuje do koncepcji Huizingi. Według niego w trakcie zabawy wkraczamy do świata na opak, w którym zawieszone są prawa i normy, gdzie trwa karnawał, więc obżeramy się ponad miarę i tarzamy w rozpuście, co ma nas rzekomo oczyścić. Nie wierzę w takie katharsis. Nie obżeramy się dla oczyszczenia, tylko z łakomstwa. Nikt nie "wyładowuje agresji", by się jej pozbyć, ale by ją wyzwalać i celebrować.

Podobno człowiek tak ma, bo jest z natury dobry i piękny, więc musi się czasem utytłać w błocie dla zachowania równowagi. Inaczej uleciałby w niebo niczym anioły lub inne pegazy. W świetle tej teorii podejrzanie wygląda ten, komu błoto zwyczajnie cuchnie, tak samo realne, jak wirtualne. Skoro tak bardzo skłania się ku dobru i pięknu, to strach pomyśleć, jakie wewnętrzne kłębowisko żmij próbuje w ten sposób zrównoważyć. Toteż słusznie mi niedawno uświadomiono, że jestem faszystką. Tak się teraz określa niepoprawnych politycznie oszołomów, którzy dzielą gry na lepsze i gorsze, zamiast wykazać się tolerancją i zachwycać wytworami cudownego medium jak leci. Ja nie tylko rozróżniam dobre, złe, nijakie i denne, ale te ostatnie byłabym skłonna eksterminować. Faszyzm, rasizm, zło wcielone - to ja.

To by tłumaczyło, dlaczego tak mało podniecające wydaje mi się granie Złymi. Nie ekscytuje mnie myśl o "wcieleniu się w Kubę Rozpruwacza", nawet pod najmodniejszym w danym sezonie płaszczykiem - tu nastąpi magiczne słowo - konwencji. Pewnie jestem tą Pandorą, co za dobrze zna zawartość puszki, by ją otwierać. Istnieją nieprzekraczalne granice. Są prawa, które obowiązują zawsze, także w karnawale. Podobno to moje LINIE OPORU. Trafne określenie, zważywszy że im bardziej Oni (Obcy, Goście czy jak im tam) napierają, tym większa we mnie potrzeba okopania się na pozycjach i zaznaczenia odrębności. 

Podobnie było po ukazaniu się tej reklamy. Rozbawiła mnie w niej szczerość, z jaką branża gier przyznaje wprost, do kogo adresuje swój produkt: do gówniarza (nie mylić z dzieckiem) tkwiącego w odbiorcy. Jeszcze zabawniejsze okazały się reakcje grających kobiet. Niektóre koleżanki poczuły się mocno urażone seksistowską wymową filmiku. "Jak to, przecież my, matki, też gramy w Dead Space!" "Ci męscy szowiniści próbują nas czymś takim przestraszyć?! Niedoczekanie!"

Oto Femina Ludens przyszłości. Jest cool i z pewnością tu nie mieszka. Tutaj kobieta z reklamy prowadzi swój pamiętnik żuczka gnojarka. Kto nie czytał Dukaja, niech wie, że w świecie na opak gnojarek to ten, co brzmiał dumnie.

Człowiek opisuje się na liniach oporu: to jeszcze jest człowiek, a to już nie; to jeszcze człowiek może, a tego już nie; to jeszcze jest ludzkie, a to już nie; to człowieka ogranicza - więc z tym walczy, naciska, wytęża myśl i wolę.
Owe linie oporu stanowią fundamenty kultury, religii, filozofii, sztuki, języka, moralności, życia społecznego i politycznego.